Dit weekend moesten we op bezoek bij Butsel. Butsel zat in de hoek waar de klappen vallen met een zure 0/9 en was dus op zoek naar eerherstel. Uit de heenwedstrijd herinneren we ons hun scherpe aanvalslinie nog en daar kregen we vandaag ook weer mee te maken.
De 1e helft gaat goed op en af en de beste kansen zijn voor Molenbeek. Jefke komt 2x net niet tot scoren door een scherpe Florquin. Op het einde van de 1e helft kregen we hierdoor te maken met het spreekwoordelijke “deksel op de neus”. Een vlijmscherpe counter waarbij Prince rustig Ce Vanmeensel uitkapt en de 1-0 binnenschuift. Dit is tevens de ruststand.
Molenbeek duidelijk aangeslagen door het tegendoelpunt vlak voor rust. We komen buiten en ervaren een dramatisch kwartier waarin Molenbeek erbij staat voor spek en bonen. Butsel gretiger en scherper en de boeken zijn toe na een uur voetballen. De 2-0 valt op stilstaande fase. Bij de 3-0 én 4-0 krijgt kwelduivel Weckx teveel ruimte. Molenbeek wisselt 4x op korte tijd en stelt orde op zaken, maar het kalf is al verdronken. We pakken het spel opnieuw in handen en lukken zelfs de 4-1 via Ce Vanmeensel, maar onmiddellijk nadien laten we ons opnieuw kinderlijk ringeloren door Weckx, 5-1. We geven ons niet gewonnen en blijven voetballen. De ingevallen Ce Peeters schildert nog een vrije trap knap binnen, maar de 5-2 valt te laat om nog enige rol van betekenis te spelen.
Conclusie is dat er de 1e helft te weinig druk gezet is, ook niet zuinig genoeg omgesprongen met de kansen. Kortom, de gevraagde taken werden te weinig uitgevoerd. Het eerste kwartier van de 2e helft verdedigen we veel te laks en laten we ons slachten waardoor zelfs met alle goeie wil die er nog was deze situatie niet meer rechtgezet kon worden. Chapeau voor het laatste half uur, maar met deze mentaliteit in het eerste uur, had deze nederlaag misschien wel puntengewin opgeleverd. Tijd om in de spiegel te gaan staan, want volgende week hebben we iets recht te zetten tegen Goetsenhoven waar we in de heenronde roemloos 2-0 onderuit gingen.