Waar we vorige ronde nog spraken van een gunstige loting, kon over de 2e ronde niet hetzelfde gezegd worden. We moesten naar Huldenberg. Sowieso al een stevige verplaatsing. Bovendien heeft Huldenberg een A team dat uitkomt in 3e amateur. En toen we de selectie zagen, merkten we ook dat ze de regels over A spelers duidelijk kenden en volledig uitgespit hadden: naast afvaller Verbelen (die wekelijks in P4 meedraait), stelden zij ook 3 ware A spelers met 20+ selecties op. Harmsen en Dekeyser lieten zelfs 13 basisplaatsen in 3e amateur noteren, Wouters had er 4 op zen conto. Een stevige opdracht dus.
Huldenberg nam direct het heft in handen en deed ons pijn. Gelukkig liepen we hierdoor buiten een gele kaart voor Siebe niet teveel kleurscheuren op in het eerste kwartier. Nadien begon Molenbeek meer en meer te geloven in zen kansen. Molenbeek toonde zich van zijn “tiense” kant en probeerde Huldenberg pijn te doen op de manier waarop we zelf al een paar keer geringeloord werden dit seizoen: met stevige duels en de nodige lange ballen. Het moest niet mooi zijn, als het maar kansen opleverde en Huldenberg uit zijn spel hield. Na 25 minuten nam Molenbeek stilaan over en het had de nodige momenten op stilstaande fases, maar een doelpunt kwam er niet. We kwamen nog het kortste bij door een schot van Yorick als nawee van een stilstaande fase. De ruststand blijft 0-0.
De 2e helft bleef Huldenberg snel en snedig spelen. Molenbeek was al iets lager gaan spelen, maar toch moeten we toegeven dat het bij momenten nog een trapje te snel ging. Molenbeek beperkt zich tot counters. Aangezien we weinig weggaven bleven we er ook wel in geloven dat het dubbeltje nog onze richting op kon vallen. Minuut 70 komt dé kans er dan. We spelen in 2/3 stations Jefke vrij. Die werkt enig mooi af, maar de schouder van Harmsen biedt redding. Met eender welke andere doelman van niveau P4 had dit het openingsdoelpunt geweest. Iets later is er nog de fase waarna Louckx geblesseerd het veld moest verlaten. Dit had een penalty kunnen zijn, maar de scheids vond het te licht en laat doorspelen. De laatste 10 minuut is het voor Molenbeek echt wel pompen of verzuipen. Onze momentjes werden niet gepakt en Huldenberg wou duidelijk geen verlengingen. Na 86 minuten breekt de veer dan toch. Er is miscommunicatie achterin en de ingevallen Spreutels kan een bal binnentikken die in eerste instantie door Siebe van de lijn weggehaald werd en tegen de lat werd gekopt. Volledig uit ons lood geslagen gaan we op zoek naar de 1-1, maar we beseffen dat de tijd heel kort is. Omdat we onze kopjes laten hangen en iedereen aan het einde van zijn krachten zit, scoort Verbelen tot overmaat van ramp met een afstandsschot de 2-0. De boeken toe en nog een extra jaar 4e provinciale voor onze jongens, die het dit seizoen wel verdiend hadden. We kunnen enkel nog hopen dat er volgend seizoen een verhuis is naar de meer voetballende reeks.